Югалган көн

Югалган көн — ул бар иде,

Ләкин мин аны күрмәдем.

Ул мине көтте, ул мине эзләде,

Мин исә йокладым, мин исә белмәдем.

Югалган көн — ул буш түгел,

Анда кояш, анда җил, анда яз.

Мин аны үткәрдем, мин аны җуйдым,

Ул калды — минем артта, минем ялгыз.

Кемдер аны табар, кемдер яшәр,

Ул мине онытыр, ул миңа килмәс.

Югалган көн — ул минем хәтер,

Ул — сагыш, ул — үкенү, ул — сер.

Мин кабат эзлим аны — юк,

Ул китте, ул бетте, ул сүнде.

Югалган көн — ул минем гомер,

Ул — бөтен дөнья, бөтен көн.