Төн

Төн төшә — җир йоклый,

Күк йөзендә йолдызлар яна.

Һәр йолдыз — бер сүз, бер моң,

Һәр йолдыз — бер гомер, бер таң.

Мин уяу — төн мине коча,

Ул миңа сөйли, ул мине көтә.

Төн — ул хәтер, ул — өмет,

Ул — сагыш, ул — шатлык, ул — яз.

Ай балкый — көмеш нурында,

Җир йоклый — тирән, тын.

Төн — ул гомер, ул — юл,

Ул — бөтен дөнья, бөтен көн.

Мин карыйм күккә — ул миңа елмая,

Төн минем белән — ул мине саклый.

Төн — ул минем йөрәк,

Ул — бөтен гомер, бөтен сер.