Кичке урам

Кичке урамда фонарь яна,

Ялгыз ул, тирән, моңлы.

Аның нуры — сары төс,

Аның нуры — сагынулы.

Мин барам бу урам буйлап,

Кемдер арттан карый.

Бер генә күз, бер генә караш,

Ул мине эзли, таба да.

Кичке урам — ул көзге сыман,

Анда мин — башка кеше.

Анда минем караш — бүтән,

Анда минем сулыш — башка.

Фонарь астында туктыйм,

Карыйм еракка, көтәм.

Кичке урам миңа әйтә:

«Син — ялгыз, ләкин син — бөтен».

Бу урамда бар — серләр,

Бу урамда бар — сагыш.

Һәрбер йортта — бер изгелек,

Һәрбер тәрәзәдә — ялгыш.

Мин китәм бу урамнан,

Ул кала — минем белән.

Кичке урам — ул бөтен дөнья,

Ул — минем өчен бер күгем.