Язгы таң

Язгы таңда кояш балкый,

Алтын төсләр сибә җиргә.

Җир йөзе уяна, сулар ага,

Һәрбер үлән — бер яңа сер.

Кар ири — сулар ага,

Бозлар ватыла, яңгыр ява.

Язгы таң — ул могҗиза,

Анда вакыт тын, ул ава.

Мин барам болыннар буйлап,

Кошлар сайрый, алар көтә.

Язгы таң — ул яңа сулыш,

Ул — сагышсыз бер иртә.

Һәрбер чәчәк — бер тамчы ут,

Һәрбер яфрак — бер озын юл.

Язгы таң — ул яңа башлау,

Ул — онытылган бер гөл.

Мин утырам тау башында,

Карыйм еракка, көтәм.

Язгы таң — ул минем кулымда,

Ул — минем бүгенге көнем.

Таң ата — кояш чыга,

Җир йөзе яңара.

Язгы таң — ул гомер төзе,

Ул — яшәү, ул — яра.