Карлы әкәмәт

Ап-ак урамга

Кидем ап-ак куртка

Әни кисәтә миңа:

«Суык булмасын кара!»

Ә миңа җылы, эссе хәттә

Без дуслар белән рәхәттә

Дөрес, киемебез юешләнә,

Ләкин нәрсә инде ул безгә?

Бер-беребезгә кар атышабыз,

Таудан бергәләшеп чана шуабыз.

Кыскасы инде — уйныйбыз 

Ә өйдән кычкыралар: «Өшисез!»

Бәлки, катрак уйнаганбыз,

Бәлки, төчкерербез, чирләрбез.

Бәлки, оекбашлар юешләнгәндер 

Иң мөһиме — безнең күңелдер!

Бер караганда — чирдән котылабыз

Икенчедән, дөрес, тыңламаганбыз

Йөгереп киттек юп-юеш башлыкта

Нәрсә генә булмый балачакта!